Les idées diluviennes

Πέμπτη, Δεκεμβρίου 06, 2007

χειμωνιάτικα σκηνικά

Κάποια στιγμιότυπα αξέχαστα της εβδομάδας που φτάνει προς το τέλος της:

1) Δευτέρα και Τρίτη έριξε την μεγαλύτερη χιονοθύελλα που είχε γνωρίσει το νησί του Μόντρεαλ τα τελευταία 60 χρόνια! 30 εκατοστά σε μια μέρα και περιμένουμε συνέχεια! Κατενθουσιάστηκα, όλα είναι λευκά και αφράτα ώσπου είδα τον χαμό με τα αυτοκίνητα που δεν έχουν χώρο να πάνε πουθενά και γίνεται γενικότερα ένα κομφούζιο. Λασπώθηκε και το χιόνι! :(

2) Την Τρίτη το πρωί είχαμε μάθημα όπου θα παρουσιάζαμε όλη η τάξη σε ομάδες τις εργασίες μας. Όλοι με μπότες καλυμμένες από το χιόνι και μούσκεμα μέχρι το γόνατο μπήκαμε στο αμφιθέατρο να καθήσουμε. Το πάτωμα απο πλακάκια έχει κλίση για να είναι οι πιο πίσω πιο ψηλά από τους μπροστινούς (για ευνόητους λόγους). Παντού νερά όπως μπορείτε να φανταστείτε. Ενώ είχε τελειώσει η πρώτη ομάδα και έκαναν διάφοροι ερωτήσεις, θυμήθηκα πως χρειαζόμουν να εκτυπώσω κάτι για τη δική μου παρουσίαση και είπα να βγω διακριτικά. Σηκώνομαι από την καρέκλα και με την σάκα στο χέρι τρώω μια γλίστρα και "πατ" πέφτω με εντυπςσιακό τρόπο κάτω μαζί με την τσάντα και έναν τεράστιο κρότο. Σηκώθηκα σε χρόνο dt (μέχρι που μερικοί απλά άκουσαν το πέσιμο και με είδα να στέκομαι όρθια), χαμογέλασα πλατιά, άρχισαν γέλωτες από παντού, και βγήκα χαλαρά έξω να κάνω τη δουλειά μου! Ποιος να με πάρει στα σοβαρά τώρα ε; καρά-λολ! Αποκόμησα και μελανιά στο αριστερό γόνατο.

3) Σήμερα έγραφα το τελικό διαγώνισμα Κοινωνικής Ιατρικής στη μια το μεσημέρι. Επειδή γίνεται το έλα να δεις με τα λεωφορεία τα πρωινά από τότε που έπεσε το χιόνι κι έχουμε δανεικό το αυτοκίνητο της μαμάς εδώ, είπα να πάω τον αδερφό μου στο πανεπιστήμιο το πρωί να μην ταλαιπωρηθεί. Επιστρέφοντας, καταλαβα πως έχει ξανακαεί το φλας και πρέπει να βγάζω το χέρι μου στους -15 βαθμούς σε κάθε στροφή αριστερα! Και σα να μην έφτανε αυτό, όταν πήγα να παρκάρω, είχε περισσότερο χιόνι από αυτό που φαινόταν και το αυτοκίνητο κόλλησε σε σχεδον κάθετη στάση σε σχέση με το πεζοδρόμιο!!!!!! Κάθησε το τουτού πάνω στο χιόνι και η μια η ρόδα δεν άγγιζε καν το έδαφος! Χρειάστηκε να φτυαρίζω επί 45 λεπτά με την βοήθεια ενός γειτονα (καλή του ώρα) γύρω από τις ρόδες για να μπορέσω να βγώ από την "χιονοπαγίδα". Παγώσαν, πόδια, μυτες, χέρια αλλά έκανα γυμναστική όπως συνιστώ και στην προηγούμενη δημοσίευση. Μην είμαι αχάριστη. :Ρ

Είναι μόνο Πέμπτη! Η βδομάδα συνεχίζεται! :)))

Καλή σας μέρα!

--------------------oOo--------------------

18 Comments:

Anonymous Κική said...

μάι soulmate :P :P βάλε και μια μελανιά στο δικό μου αριστερό γόνατο...εγώ την έπαθα από ολισθηρό οδόστρωμα από βροχή και μπότες που γλιστράνε!!!χιχιχι

να ρθω να παίξουμε χιονοπόλεμο;; :-))

Δεκεμβρίου 07, 2007 9:14 π.μ.  
Blogger Eximnos said...

Κι εμεις εχουμε 5 βαθμους και τουρτουριζουμε! -15!!!!!
Απορια: Το αμαξι εμεινε στο χιονι. Με τι λαστιχα κυκλοφορεις? Ειναι τετρακινητο?

Καλη συνεχεια! Ολα θα παν καλα.

Δεκεμβρίου 08, 2007 6:02 π.μ.  
Blogger Σοφία said...

Λατρεύω το χιόνι, αλλά εδώ πασπαλίζει μια φορά στα δύο χρόνια. Αν έμενα στον Καναδά μάλλον θα είχα άλλη γνώμη!

Καμιά φωτογραφία μπορείς να βάλεις;

Δεκεμβρίου 09, 2007 3:28 μ.μ.  
Anonymous ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ said...

χαρηκα που εισαι και συ αναμεσα μας και κυριως καταλαβες αυτο που εγραψα,αν και για να σου πω την αληθεια δεν θα θελα να νιωσει κανεις κάπως έτσι,είναι αδυνατο να μην συμβει μιας και ζούμε σ ένα επίπλαστο και επιφανειακό κόσμο,μας αρέσουν οι επιφανειακές σχέσεις ή μας βολεύουν και στην διαρκή αναζήτηση ενός βασιλιά η μιας πριγκήπισσας ,σκοτώνουμε τα απλά κι αυθόρμητα συναισθήματα μας.Ισως να φταιει και το ότι η περιπέτεια μας βοηθά να δραπετεύσουμε από μια κουραστική καθημερινότητα.Είμαστε έτοιμοι λοιπόν να ξαναπληγωθούμε.φιλιά πολλά. Σ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΟ ΣΧ΄ΛΙΟ .Β ΣΠΑΝΟΥΔΑΚΗΣ

Δεκεμβρίου 11, 2007 1:44 μ.μ.  
Blogger Περιπετών said...

Έximnοs εδώ στον καναδά και σε όλες τις βόρειες χώρες όπου ζούμε με τον χιόνι πολλούς μήνες τον χρόνο όταν έρχεται ο χειμώνας όλα τα αυτοκίνητα βάζουν χειμωνιάτικα λάστιχα. Δηλαδή απλώς καλά λάστιχα τα οποία δεν γλυστράνε στο χιόνι. Δεν χρειάζεσαι τετρακίνηση για να μετακινηθείς άνετα. Ακόμη και με 1500άρι Toyota Camri έχω κάνει βόλτες σε 30 εκατοστά χιόνι. Αντιθέτως στο Ελλαδιστάν σε αναγκάζουν να βάλεις αλυσίδες που καταστρέφουν συν τοις άλλοις και το οδόστρωμα, εκτός του ότι καθιστούν το αυτοκίνητο άχρηστο.

Δεκεμβρίου 11, 2007 4:03 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

@KiKi: όποτε θες, soulmate! ;)

@eximnos: Οπως τα λέει ο περιπετών είναι. Απλά κόλλησα γιατί παραήταν το χιόνι (έκανα λάθος, δεν ήταν 30 εκατοστά αλλά 65!!!!!!!)

@σοφία: Θα άλλαζες γνώμη, στο υπογράφω! :Ρ Θα ανεβασω φώτο (είναι πολύ όμορφο απόψε έτσι που πέφτει το χιόνι)

@Βασίλης: έτοιμοι, ναι... :)

@περιπετων: Με κάλυψες! Α, και νομιζω συνέχισε και τέλειωσε τέλεια η βδομάδα, τι λες;

Δεκεμβρίου 11, 2007 6:35 μ.μ.  
Blogger Eximnos said...

Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

Δεκεμβρίου 13, 2007 3:04 π.μ.  
Blogger Eximnos said...

Για τα λαστιχα χιονιου το ηξερα! Οι αλυσιδες ειναι σκετη καταστροφη και καθολου βολικες. Σιγουρα ομως υπαρχει καλυτερος μηχανισμος καθαρισμου των δρομων στον Καναδα. Εδω οταν χιονισει αμα το θυμιθουν περναναι και ριχνουν μια χουφτα αλλατι.
30 ποντους χιονι και με προσθιοκινητο?! Μου κανει παντως μεγαλη εντυπωση!

Δεκεμβρίου 13, 2007 3:05 π.μ.  
Blogger Pegasus said...

Λοιπόν, για να μη μείνεις με την απορία.

Δεν κόλλησε το αυτοκίνητο στο δρόμο πάνω αλλα δίπλα στο πεζοδρόμειο ενώ προσπαθούσα να παρκάρω. Συνήθως σπρώχνουν το χινόνι στην άκρη και στην άκρη όπου μπορείς να παρκάρεις έχει βουνό χιόνι. Ε κι εγώ εκεί κόλλησα, σε βουνό άνω των 30 εκατοστών. Νόμιζα πως θα τα κατάφερνα αλλά δεν έχω τζιπ! :Ρ

Δεκεμβρίου 13, 2007 7:33 μ.μ.  
Anonymous κατερίνα said...

Εγώ πάντως που μεγάλωσα σε ένα τόπο που χιόνιζε συνέχεια όταν ήμουν παιδί, νοσταλγώ πολύ το χιόνι που με την αλλαγή του κλίματος δεν πέφτει σχεδόν ποτέ πια. Γι' αυτό και σας ζηλεύω πολύ.

Σήμερα βέβαια στη Θεσσαλονίκη χιόνιζε αρκετές ώρες, αλλά δεν έπιασε καθόλου. Απλά έπεφτε απαλό από τον ουρανό και λίγο πριν ακουμπήσει την γη εξαφανιζότανε! Ελπίζω τουλάχιστον όταν θα πάω στο πατρικό μου για τις γιορτές, να το στρώσει τουλάχιστον εκεί.

Δεκεμβρίου 15, 2007 3:38 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Kι εγώ που σπούδαζα στο εξωτερικό πριν αρκετά χρόνια, για μια εφταετία, σε χώρα που χιόνιζε όλο
το χειμώνα,χώρα πολιτισμένη, θυμάμαι πως ποτέ δεν
φώναζα τη πατρίδα μου "Ελλαδιστάν"!
Οχι γιατί την θεωρώ προηγμένη, αλλά
γιατί εμείς τη φτιάχνουμε, οι εντός κι οι εκτός, εμείς τη χτίζουμε και τη γκρεμίζουμε, με το ήθος, τα έργα, τις συμπεριφορές
και κοινωνικοπολιτικές επιλογές μας. Ας ξεκινήσουμε λοιπόν απ` τη βάση.Πώς λένε τη χώρα μας? Αφού μάθουμε τ` όνομα της, ας κοιταχτούμε μέσα μας, να της ζητήσουμε ταπεινά συγνώμη για τη βεβήλωση που δέχτηκε και δέχεται καθημερινά από μας. Εργο μας είναι
το "Ελλαδιστάν" συμπολίτες, που χάσκετε εκ` του ασφαλούς, ξυπνήστε!!!
Με αφορμή σχόλιο του "περιπετών".

Δεκεμβρίου 18, 2007 12:42 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

...Άρα μετάλλαξη πρέπει να δεχτεί το επίθετο που χαρακτηρίζει τους
πολίτες της χώρας αυτής. "Ελλαδιστανός" να δηλώνεις φίλε σε ανάλογη ερώτηση για την καταγωγή σου.
Φιλικά.

Δεκεμβρίου 19, 2007 4:46 π.μ.  
Blogger Eximnos said...

Μην του τα χωνετε! Ολοι καταλαβαμε αυτο που ηθελε να πει!

Δεκεμβρίου 20, 2007 8:13 μ.μ.  
Blogger Περιπετών said...

Εγώ ευτυχώς δεν έχω κάποιο μέρος που να αποκαλώ "χώρα μου". Ελλαδιστάν δεν είναι οι κάμποι και τα βουνά, ούτε οι λόγιοι και οι άνθρωποι της τέχνης.

Ελλαδιστάν είναι το κράτος που έχει τα πρωτεία στην διαφθορά (και με συνεχώς αυξανόμενη διαφορά μάλιστα) σε όλον τον δυτικό κόσμο. Είναι το κράτος που αυτοκαταστρέφεται, διαλύοντας τον κοινωνικό του ιστό, το περιβάλλον του, ψάχνοντας το εύκολο και γρήγορο κέρδος.

Ελλαδιστάν είναι μια κοινωνία που νομίζει πως είναι προοδευτική, πολιτικοποιημένη και κάνει αντίσταση ενώ είναι η πλέον αμερικανόδουλη και σάπια κοινωνία. Ζει στην αυταπάτη ότι είναι έξυπνη και πονηρή λέγοντας "τα αμερικανάκια είναι πολύ ηλίθια" ενώ υιοθετεί τον νεοφιλελεύθερο υπερκαταναλωτικό τρόπο ζωής με φανατισμό. Θα μπορούσα να συνεχίσω επ'άπειρον αλλά δεν είναι ο χώρος εδώ.

Οπότε με αυτό το Ελλαδιστάν καμιά σχέση ούτε έχω ούτε θέλω νά'χω. Την προσφορά και τον αγώνα μου τον κάνω εκεί που αξίζει και δεν αισθάνομαι περισσότερο νεο-έλληνας από βολιβιανός ή Ινδός. Αισθάνομαι πολύ περισσότερο την αδικία, τη ν φτώχια, την εκμετάλλευση και την αγωνία για το αύριο του κάθε ανθρώπου όπου γης, παρά την ελληνικότητα μου. Πολιτισμικώς μπορεί να είμαι περισσότερο έλληνας από οτιδήποτε άλλο αλλά με το κράτος Ελλάς ουδεμία σχέση έχω.

Δεκεμβρίου 22, 2007 3:18 μ.μ.  
Anonymous Ανώνυμος said...

Τίτλος:
"Η έπαρση ιδεολογικής μετανάστευσης στην ασφάλεια της αυτοεξορίας"

Δεκεμβρίου 23, 2007 3:40 π.μ.  
Blogger Περιπετών said...

Τίτλος:
"Η ελευθερία της αυτοδιάθεσης παρά την ανασφάλεια του να μην ανήκεις πουθενά και να μην ιδιοποιείσαι τα επιτεύγματα και την ιστορία άλλων"

Δεκεμβρίου 23, 2007 11:25 π.μ.  
Anonymous περαστικός said...

Χαχα...! Ενδιαφέρουσα αντιπαράθεση
σε ακατάλληλο μέρος.
Χρόνια πολλά σε όλους μας.

Δεκεμβρίου 25, 2007 6:18 π.μ.  
Blogger kiara said...

xaxaxaxa!!! Axxxx montreal! Sou rxomai!:))))

Ιανουαρίου 08, 2008 4:59 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home