Les idées diluviennes

Δευτέρα, Οκτωβρίου 23, 2006

Δευτεριάτικοι κύκλοι

Αγγίζω τα χείλη σου Αγνή
και μας παίρνει η αυγή
όταν πέφτει η βροχή

Στα μάτια σου παίζει ένα φως
κι ο αέρας περνάει
στα φιλιά σου γελάει

Στο παράθυρο γέρνω να δω
το χρυσάφι του κόσμου θαμπό
μα η καρδιά σου ανασαίνει
κι όπως πριν μ' ανασταίνει

Σε βλέπω με μάτια κλειστά
σα να βρίσκεσαι εδώ
κι όμως είσαι μακριά

Θυμάμαι τραγούδια να λες
για τις άδειες στιγμές
τις χαμένες καρδιές

Στο λαβύρινθο έχω χαθεί
του Θησέα κρατάω την κλωστή
μα τα χέρια πονάνε
και τα μάτια ξεχνάνε

Αγγίζω τα χέρια σου Αγνή
το κεφάλι μου γέρνει
και ο ύπνος με παίρνει

Δεν θέλω ούτε λέξη να πω
στ' ανοιχτά τ' όνειρο
με κρατάει ναυαγό

Στο παράθυρο γέρνω να δω
το χρυσάφι του κόσμου θαμπό
μα η καρδιά σου ανασαίνει
κι όπως πριν μ' ανασταίνει...

Λαβύρινθος - Σωκράτης Μάλαμας

--------------------oOo--------------------

6 Comments:

Anonymous karry said...

Υπέροχο.... καλή σου μέρα

Νοεμβρίου 03, 2006 8:00 π.μ.  
Blogger Pegasus said...

Και βάλε... ;) Καλησπέρες!

υγ: ο κόσμος είναι πολύ μικρός ε;

Νοεμβρίου 06, 2006 3:07 μ.μ.  
Blogger ExiLioN_MouToniDioN said...

Σε ευχαριστώ πολύ μικρό μου πόνυ..λοολ..είσαι πουλί καλό:))

Νοεμβρίου 06, 2006 4:37 μ.μ.  
Anonymous karry said...

Ναι... ο κόσμος είναι άλλοτε τόσο μεγάλος και άλλοτε τόσο μικρός.... Καλά να περνάς!

Νοεμβρίου 08, 2006 10:52 π.μ.  
Blogger τέλσον said...

χάθηκες;

Νοεμβρίου 08, 2006 12:04 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

@karry: Ευχαριστώ. Ξέρεις εσύ. :)

@τέλσον: Εγώ όχι ακόμη. Το μολυβάκι μου ψάχνω.

Νοεμβρίου 13, 2006 9:17 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home