Les idées diluviennes

Τρίτη, Σεπτεμβρίου 27, 2005

ΙΚΕΣΙΑ

Βήματα αμμουδένια, σβησμένα
Κύματα, κοχύλια μοιρασμένα
Το μισό που ‘χω φιλώ σταγόνα
Φίλα και φύλα το σαν εικόνα

Ασ’τα παράθυρα ανοιγμένα
Τέρψη να χτυπά μάτια κλαμμένα
Απόψε ανάσες γυμνές να μπουν
Σώματα κομμένα να τις γευτούν

Μη σβήνεις το φως, να σβήσεις το «πώς»
Αργά να ‘ρθει ο λυγμός, να κοιμάμαι
Μη σβήνεις το φως, ελπίδας γκρεμός
Ξύπνα με, ξύπνα με, πια δε φοβάμαι.

________________________
"σαν κεράκι ξόδεψε με... στα βαθιά ναυαγησέ με..."

--------------------oOo--------------------

4 Comments:

Anonymous ianus said...

...! Δεν εχω λογια.

Σεπτεμβρίου 27, 2005 4:17 μ.μ.  
Blogger scorpina said...

....αν αγαπάς λένε, θα πονέσεις...

έλα όμως που αυτός που αγαπά πραγματικά δε θα σε κάνει ποτέ να πονέσεις...

Σεπτεμβρίου 28, 2005 3:49 π.μ.  
Anonymous ianus said...

...μα ναι, ειναι γνωστο, αυτος που αγαπαει ποναει και για τους δυο.

Σεπτεμβρίου 28, 2005 5:57 π.μ.  
Blogger Pegasus said...

Πόσο δίκιο έχετε!!!

Σεπτεμβρίου 28, 2005 7:38 π.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home