Les idées diluviennes

Σάββατο, Δεκεμβρίου 31, 2005

καληνύχτα 2005

Έφυγε και τούτη η χρονιά και βλέποντας τα πυροτεχνήματα δάκρυσα... όχι από λύπη, ούτε από υπερβολική χαρά. Τρέξανε μόνα τους. Είναι σαν μια μικρή ιστορία αγάπης που τελείωνει κάθε φορά που αλλάζει ο χρόνος. Τρεμάμενη η φωνή βγαίνει δυνατά από τα χείλη μου με ένα τεράστιο χαμόγελο για να τραγουδήσει μέσα στο δωμάτιο πλυμμηρισμένο από αγάπη και ζεστασιά "και του χωρισμού ο πόνος ας κοιμάται στην καρδιά". Κάθησα και έπιασα το 2005 από την αρχή του και μου φάνηκε τεράστιο. Νομίζω πως ήταν από τις πιο γεμάτες χρονιές που πέρασα και τα είχε όλα το μενού της. Η ζυγαριά γέρνει λίγο παραπάνω στα καλά που μου πρόσφερε και πρόσφερα κι αυτό με κάνει και νιώθω καλά. Ξαναβρήκα τον εαυτό μου μετά από τα τελευταία κουρασμένα χρόνια που πέρασαν, η κουρασή τους όντας αποτέλεσμα εξωτερικών παραμέτρων. Το 2005 με κούρασε εξίσου αλλά από δικές μου επιλογές, επειδή εγώ θέλησα να κάνω πολλά πράγματα μαζί, να γεμίζω τις μέρες μου όσο πιο πολύ μπορούσα με πράγματα που αγαπούσα. Και αυτό με κάνει να νιώθω ολοκληρωμένη.

Πέρσι έμαθα όμως ακόμη μια φορά πως τελικά γύρω υπάρχει πολλή μοναξιά, ψέμα και υστεροβουλία. Και τα τρία υπάρχουν χωρίς λόγο.
Το πρώτο βρίσκεται πίσω από πολλές πόρτες και γίνεται πολύ αισθητή όταν οι γιορτές έρχονται όπου ούτε κάρτα ούτε τηλεφώνημα ούτε ένα χέρι δεν έρχεται να τους χαιδέψει για να νιώσουν στα μάτια τους τον πυρετό των γιορτών που φλέγει τους ανθρώπους γύρω. Γιατί ξεχνιόμαστε; Γιατί δεν αφήνουμε τους τύπους για τουλάχιστον μια μέρα το χρόνο; Γενικώς σιγά σιγά γινόμαστε τόσο μόνοι τη μοναξιά μας να μετράμε στον καιρό. Δεν ξέρω τι φταίει αλλά όλοι έχουμε μπει σε ένα κυκαιώνα γρήγορου ρυθμού και μέχρι και τα παιδάκια είναι πνιγμένα στις υποχρεώσεις και απαιτήσεις από τα 3 τους. Λίγη ηρεμία θα μας επιτρέψει ίσως να δούμε τον άνθρωπο που κρύβουμε και κρύβουν όλοι μέσα τους.
Ποιος είσαι τελικά... θα μου πεις; Να σου πω κι εγώ.
Ξέρω πως αν δείξω ένα χαμόγελο από μαργαριτάρια σ'αυτόν που θα έρθει να καθήσει δίπλα μου στο λεωφορείο ή σ'αυτόν που περιμένει μαζί μου σε μια ουρά ή στο κόκκινο φανάρι ίσως να μην αλλάξει τίποτα στη ζωή του, ίσως να τον κάνω να σκεφτεί πως τελικά αξίζει η ζωή, ίσως πάλι να με πάρει για τρελή... αυτό που πιστεύω όμως είναι πως εκείνη τη στιγμή θα νιώσει λιγότερο μόνος κι εγώ θα νιώσω το ίδιο.
Όσο για το ψέμα και την υστεροβουλία, νομίζω πως συχνά τα δυο πάνε πακέτο. Ποτέ δεν μπόρεσα να διανοηθώ (και ούτε πρόκειται) πως ένας άνθρωπος που δε με γνωρίζει καν μπορεί να σκέφτεται να μου κάνει κακό επειδή υπολογίζει μόνο το συμφέρον του. Γιατί άλλωστε να θέλει κάτι τέτοιο; Του έχω κάνει τίποτα; Κι αφού καταφέρει αρκετά εύκολα να κερδίσει την εμπιστοσύνη μου μετά το κάνει εδώ μπάτε σκύλοι αλέστε και να σου τα όσα ψέματα με τα οποία μπορεί να με μπουφλίσει. Θέλω ειλικρίνεια, ακόμη την ψάχνω. Θέλω κάποιον να μου λέει από την αρχή τι ζητάει από μένα. Θέλω να βρω έναν άνθρωπο που ότι κι αν του πω θα παραμείνω για εκείνον αυτό που είμαι.
Γιατί όπως είπε και η Mary Ann Evans (George Eliot), για ποιο άλλο λόγο ζούμε εκτός από το για να κάνουμε λιγότερο δύσκολη τη ζωή ο ένας για τον άλλον; Με λιγότερα ψέματα και αλληλοβοήθεια θα ήταν όλα πιο απλά και πιο όμορφα.
Εύχομαι λοιπόν για τον καινούριο χρόνο όσα όλοι επιθυμούμε: υγεία και αγάπη για να μπορούμε να καταφέρουμε όσα ποθούμε και για να ανταμώνουμε με χαρά. Εύχομαι όμως και να καταφέρνουμε να απλοποιούμε την κάθε μέρα μας για να βλέπουμε την ουσία και να πληγώνουμε τους γύρω μας και τους εαυτούς μας λιγότερο.

Καλώς όρισες 2006!!!

--------------------oOo--------------------

12 Comments:

Blogger Black Pearl said...

Για ακόμα μια φορά πρέπει να σου πω οτι έχω ακριβώς τις ίδιες σκέψεις με εσένα. Χωρίς να θέλω να σε γνωρίσω, χωρίς να θέλω να μιλήσω μαζί σου στο real life η στο msn, χωρις να θέλω να μου απαντήσεις με mail... Θέλω απλά να το πω γιατί νιώθω έτσι, γιατί μου έπεσε δυο φορές το φλουρί αλλά με αυτά που μου συμβαίνουν και που συνέβησαν πρωτοχρονιάτικα δε μπορώ να αισθάνομαι τυχερός...

Θέλω ειλικρίνεια, ακόμη την ψάχνω. Θέλω κάποιον να μου λέει από την αρχή τι ζητάει από μένα. Θέλω να βρω έναν άνθρωπο που ότι κι αν του πω θα παραμείνω για εκείνον αυτό που είμαι.

Ιανουαρίου 02, 2006 2:48 π.μ.  
Blogger Darthiir the Abban said...

Με αναγκάζεις να κάνω το πρώτο κακό σχόλιο του 2006....

Θα κάνουμε έναν πόλεμο και θα στρώσουμε πάλι για λίγο... (τόσο μ@@@@@ς είμαστε...)

Ιανουαρίου 02, 2006 4:28 π.μ.  
Blogger alombar42 said...

Καλή χρονιά Πηγασώ :)

ένας άνθρωπος που δε με γνωρίζει καν μπορεί να σκέφτεται να μου κάνει κακό επειδή υπολογίζει μόνο το συμφέρον του

Είτε σε γνωρίζει είτε όχι, ο μέσος άνθρωπος θα προσπαθήσει να σε εκμεταλλευτεί. Μήπως ξεχνάς οτι επικρατεί ο νόμος της ζούγκλας;
Για βγες από το παραμύθι μην έχουμε κλάμματα!

Ιανουαρίου 02, 2006 5:24 π.μ.  
Anonymous ianus said...

Χρονια πολλα, καλη χρονια σε ολους. Μακαρι μεσα στο 2006 να ερθουμε ολοι λιγο πιο κοντα σε αυτα που επιθυμουμε...

Ιανουαρίου 02, 2006 7:07 π.μ.  
Anonymous Κική said...

Αχ βρε Αναστασία όποτε σε διαβάζω μου φτιάχνει η διάθεση κι ας εκπέμπεις συχνά μια γλυκιά μελαγχολία! Είναι η θετικότητα και η αυθεντικότητα που μου βγάζεις υπαίτιες για αυτό, ίσως και το ότι αισθάνομαι αρκετά συχνά πως διαβάζω τις δικές μου σκέψεις.
Καλή χρονιά να έχεις και να μην αλλάξεις ποτέ!
φιλιά
Κική

Ιανουαρίου 02, 2006 12:32 μ.μ.  
Blogger το θείο τραγί said...

Καλή σου ώρα κι αέρα στα πανιά σου, Pegasus, με την ευκαιρία και την μακράς διαρκείας επίσκεψή σου στα πάτρια. Είθε για καλό.

Καλή Χρονιά, λοιπόν, Καλή σου πρόοδο. Εύχομαι ό,τι επιθυμείς.



(Αναστασία σε λένε; Χάρηκα).

Ιανουαρίου 02, 2006 5:14 μ.μ.  
Blogger PsyxiatroZ said...

Ξαναβρήκα τον εαυτό μου μετά από τα τελευταία κουρασμένα χρόνια που πέρασαν...

just happy 'bout that :)

am still searchin' fo' him... :P

happy new year anna :*

Ιανουαρίου 02, 2006 5:14 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

@black pearl: τόσο εκφοβιστική φαίνομαι και δε θες να μου μιλήσεις στο real life? :P ;)

@darthiir: θα προσπαθήσω την επόμενη φορά να μη σε αναγκάσω να κάνεις κακές σκέψεις! :)))

@alombar42:
Ελπίζω φέτος ολοι μας να έχουμε στόχο να ξεπεράσουμε τον μέσο άνθρωπο. Αδύνατο;
Για καλό και για κακό πήρα ένα κουτί χαρτομάντηλα για τον δρόμο! ;)

@ianus: να φτάσουν οι ευχές σου παντού στον κόσμο!

@κική: Τα αισθήματα είναι αμοιβαία και ελπίζω να το ξέρεις! ;)

@θείο τραγί: Ναι, Αναστασία! Ευχαριστώ για όλα όσα μου εύχεσαι! :))) Προσθέτω κι ένα "και καλά μυαλά", θα το χρειαστώ! :Ρ

@psyxiatroz: πού είχες χαθεί εσύ; και δεν μπορούμε πλέον και να σου γράφουμε και κομέντ στο μπλογκ! να 'σαι καλά!!! :)

Ιανουαρίου 03, 2006 9:55 π.μ.  
Blogger Isixiaa said...

όλα απλά θα πάνε καλά...όπως ακριβώς τα θές..πίστεψε το..και φυσικά σκέψου ότι μας περιμένει ένας υπέροχος μήνας...που αλλού..στην ελλάααδα....

Ιανουαρίου 07, 2006 12:26 π.μ.  
Blogger Mourning Blade said...

καλό και γλυκό μου πλάσμα,εύχομαι το 2006 να σου φέρει πολλά καλά και ακόμα περισσότερα πραγματάκια που θα σε κάνουν να ξυπνάς και να κοιμάσαι με διαρκές χαμόγελο. Οι πληγές του παρελθόντος είναι παράσημα ανδρείας και δείχνουν ότι εμείς δεν φοβηθήκαμε ούτε μία στιγμή. Οι ψεύτες, οι κλέφτες και οι αμαρτωλοί να είσαι σίγουρη ότι βρίσκονται εκεί που τους αξίζει και παίρνουν αυτό που τους αξίζει (τον πούλο! ε, μα δεν άντεξα να μην την πω την παλιοκουβέντα!!!!)

Ιανουαρίου 08, 2006 9:16 π.μ.  
Anonymous Χρήστος said...

Je suis tombé par hasard sur ton blog: pas mal du tout.
J'aime bien ta façon de voir les choses.

Θα σου "κλέψω" αν μου το επιτρέπεις μια εικόνα που μ'άρεσε πολύ (αυτή με τα μαθηματικά).



Καλή μας χρονιά

Ιανουαρίου 08, 2006 9:44 π.μ.  
Blogger Pegasus said...

@isixiaa: :******

@mourning blade:
Κουκλίτσα, μερικά πράγματα πρέπει να λέγονται με το όνομά τους! ;)
Καλή χρονιά να 'χουμε!!!

@Χρήστος: Bienvenu!!! Μπορεις να "κλέψεις" όποια θες... κι εγώ "κλεμμένες" από μέηλς τις έχω! ;)

Ιανουαρίου 09, 2006 11:11 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home