Les idées diluviennes

Παρασκευή, Δεκεμβρίου 02, 2005

"...δε θέλω στα όνειρά μου μονάχα πια να σε βρίσκω..." (edit)

Σου τηλεφωνώ για να σ' ακούω να μιλάς...
Εσύ δεν ακούς. Δεν ακούς πια. Μιλάς ακόμη λιγότερο. Δε μιλάς.
Δε νομίζω πως μπορώ να σε δω. Δε θα μπορέσω. Δεν αντέχω το άγγιγμα.
Τα μάτια μου, ζεστά και υγρά, αχνίζουν μπροστά στο κρύο τοίχο που στήνεις.
Θολώνουν όλα.
Με το δάχτυλο θα χαράξω τις τελευταίες λέξεις για σένα όταν πια θα έχει κρυσταλλώσει η πάχνη. Όταν ο χειμώνας θα είναι το μόνο που θα μπορείς να μου προσφέρεις.

Μάλλον δεν κατάφερα ν'αγαπώ όπως θα 'θελα...

Έβαλα τον «μορμόλη» μου να παίξει.
Σ’ακουσα να με ψάχνεις, να μη με βρίσκεις, να με πειράζεις, να θες, να ετοιμάζεις εκπλήξεις, να κουράζεσαι, να ελπίζεις, να μιλάς γελαστά...
Σε έσβησα πια. Ξεχνώ;

Το ξερίζωσα κι ας πας στο καλό...
__________________________
ΥΓ: Το 'πες. Η επανάσταση δεν πρόλαβε ν'αρχίσει καν.

--------------------oOo--------------------

22 Comments:

Blogger Ο Φοβερός said...

Giou Louk laik giou niint e xagk :-)

Δεκεμβρίου 02, 2005 7:15 μ.μ.  
Anonymous ianus said...

s'agapaw pegasus

Δεκεμβρίου 02, 2005 11:30 μ.μ.  
Blogger Darthiir the Abban said...

Φύλαξε πάντα αυτά που πήρες. Είναι πολύτιμο φυλακτό.
Θα βρείς καλύτερα, αλλά θα τα οφείλεις σε εκείνα.

Δεκεμβρίου 03, 2005 3:34 π.μ.  
Blogger KV said...

δεν νομίζω ότι μπορείς να ξεχάσεις κάτι που σ'ακούμπησε ... απλά προχωράς ... χαμογέλα !

Δεκεμβρίου 03, 2005 6:33 π.μ.  
Blogger Pegasus said...

@foveros + ianus: :))))))

@darthiir + kv: ola ta kratas... arkei na kratas ta kala gia na dwseis mono ekeina pio ystera... ;)

Δεκεμβρίου 03, 2005 8:28 π.μ.  
Blogger Theodora said...

Είναι πολύ δύσκολο...πώς τα κατάφερες;

Πες μου και έμενα σε παρακαλώ.

Δεκεμβρίου 03, 2005 7:13 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

Θεοδώρα μου, δεν κατάφερα τίποτα δυστυχώς. Βλέπεις ένα κρυφό και συχαμερό μου "ταλέντο" είναι η μνήμη μου.

Δεκεμβρίου 04, 2005 9:46 π.μ.  
Blogger Mormolis said...

...απλά άφωνη...

Δεκεμβρίου 04, 2005 12:11 μ.μ.  
Anonymous ianus said...

Ο μορμολης ειν' μορμολης κι εμεις ειμαστε εμεις...:)

Δεκεμβρίου 05, 2005 8:02 π.μ.  
Blogger Black Pearl said...

Ξέρεις κάτι; Νιώθω απόλυτα κάθε λέξη που γράφεις και ειδικα:

Μάλλον δεν κατάφερα ν'αγαπώ όπως θα 'θελα...

Δεκεμβρίου 06, 2005 6:39 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

@mormolis + ianus: Το βινύλιο με αυτό το λατρευτό κουτί το είχα λιώσει... δεν παίζει πια από τις μύριες γρατζουνιές που έχει.

@black pearl: Αυτός ο συγκεκριμμένος στίχος είναι του Ζακ Στεφάνου, γι'αυτό και το έγραψα με italic. ;)

Δεκεμβρίου 06, 2005 9:29 μ.μ.  
Blogger Isixiaa said...

apla elpizo o black pearl na gnwrizei ton zak..:)

den kanei na ksaxname pegasus...

Δεκεμβρίου 07, 2005 7:16 π.μ.  
Blogger ΠΡΕΖΑ TV said...

Τελικα η αγαπη ειναι μια πληγη που αιμοραγει συνεχεια.

Δεκεμβρίου 07, 2005 8:57 π.μ.  
Blogger Theodora said...

"Μάλλον δεν κατάφερα ν'αγαπώ όπως θα 'θελα..."

Γιατί πάντα βλέπουμε αυτά που εμείς θέλουμε; Γιατί πάντα μας τυφλώνει ένα απλό spell;

"Σε έσβησα πια. Ξεχνώ;"

Δεν μπορείς ποτέ να ξεχάσεις....ποτέ.
Απλά γίνονται όλα μια ανάμνηση...

Δεκεμβρίου 07, 2005 12:54 μ.μ.  
Anonymous ianus said...

"Μάλλον δεν κατάφερα ν'αγαπώ όπως θα 'θελα..." Νομιζω πως αυτο παντα το καταφερνουμε. Αγαπαμε με τον τροπο που θα θελαμε να μας αγαπουν. Δεν γινεται να αγαπησεις αλλιως.

Αυτο που δεν καταφερνουμε παντα, ειναι να αγαπαμε οπως θα 'θελαν οι αλλοι. Αυτο ειναι μια αλλη ιστορια.

Δεκεμβρίου 07, 2005 2:13 μ.μ.  
Blogger Darthiir the Abban said...

Κρατάς και τα κακά. Για μαθαίνεις τί ΔΕΝ πρέπει να δώσεις και να αναγνωρίζεις από πριν τι πρόκειται να σου δώσουν....

Δεκεμβρίου 08, 2005 4:04 π.μ.  
Blogger nina said...

Ποτε δεν αγαπας οπως θα ηθελες...

Στο τελος αυτο που σε πληγωνει δεν ειναι οτι εχασες αυτον που αγαπουσες, αλλα εχασες τη δυνατοτητα να κανεις τα ονειρα σου-των οποιων υπηρξε αναποσπαστο κομματι-πραγματικοτητα.

Χωρισμος(πασης φυσεως)=Ρεκβιεμ για ενα ονειρο...(ή για αμετρητα ονειρα...)

Να προσεχεις τον εαυτο σου γλυκια μου :) να μην αφηνεις κανεναν να κλεβει τα κομματια σου. Αυτο καταλαβα μετα απο μερικα "ρεκβιεμ".(και δεν ηταν του Mozart)

Δεκεμβρίου 11, 2005 8:21 π.μ.  
Blogger Mourning Blade said...

pegasus sugar! πάντα θα γυρνάμε για να βρίσκουμε, πάντα θα μας ψάχνουν. Γιατί θέλουμε να μας ψάχνουν τα βράδια και εκγαταλείπουμε κι εμείς με την σειρά μας τα πρωινά! τα πρόσωπα θα εναλλάσονται, ο πόνος στο στομάχι θα είναι πάντα ο ίδιος, θυμήσου την πρώτη φορά που ερωτεύτηκες...

Δεκεμβρίου 11, 2005 2:06 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

@Isixiaa + Θεοδώρα + Darthiir: Έχετε δίκιο... δεν μπορούμε και δεν κάνει να ξεφεύγουμε από τις αναμ΄νησεις μας. Μας κάνουν αυτό που είμαστε. Μας δίνουν ταυτότητα.

@drugstv: Δε θα έπρεπε να πονάμε κι όμως δεν το αποφεύγουμε...


@ianus:
"Αυτο που δεν καταφερνουμε παντα, ειναι να αγαπαμε οπως θα 'θελαν οι αλλοι. Αυτο ειναι μια αλλη ιστορια."

Λες;
Μου θυμίζει ένα παλιό μου κείμενο... κάποια στιγμή θα το βγάλω στη φόρα! ;)


nina + κλαψολεπιδούλα:
Sweety pies,
μου φτιαξατε την βραδιά.
Νίνα, τα κομμάτια μας θέλουμε δε θέλουμε γίνονται και κομμάτι των ανθρώπων που περνάνε από τη ζωή μας.
Κλαψολεπίδα, έχω γερό στομάχι... περιμένω άλλα φτερουγίσματα! :)))

Δεκεμβρίου 11, 2005 10:58 μ.μ.  
Blogger scorpina said...

καλημέρα....

Το θέμα είναι μεγάλο.το ίδιο και οι πληγές του...

Η αγάπη είναι για τον καθένα μας και κα΄τι διαφορετικό. Αυτές οι διαφορετικότητες πως να συναντηθούν και πως να συμβιβαστούν?

Δεκεμβρίου 12, 2005 1:49 π.μ.  
Blogger Estarian said...

Δυστυχώς μικρό φτερωτό αλογάκι, δεν μπορώ να σχολιάσω εδώ πέρα. Είμαι από αυτούς τους κυνικούς, σκατόψυχους ανθρώπους που αυτά δεν τους αγγίζουν..
Καλές γιορτές πάντως και να περάσεις όσο καλύτερα μπορείς..

Δεκεμβρίου 22, 2005 5:24 π.μ.  
Blogger Pegasus said...

Τελευταία με έχει πιάσει το γλυκανάλατό μου, έχεις δίκιο!!! :Ρ

Σου εύχομαι πανέμορφα Χριστούγεννα γεμάτα με χαρούμενες εκπλήξεις και στιγμούλες χαράς!!! :) Α, και καθόλου προτάσεις για χαρτάκι! :Ρ ;)

Δεκεμβρίου 22, 2005 3:19 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home