Les idées diluviennes

Τετάρτη, Απριλίου 26, 2006

Να ζήσω ή να πεθάνω σ’ένα φλαμένκο απάνω...;

Κόκκινο.

Κόκκινο σαν το αίμα.

Σαν το αίμα που γεννά τη ζωή.

Κόκκινη ζωή.
Με πάθος, λατρεία, περηφάνεια, θυμό, πόνο, χαρά.

Της ζωής το αίμα κυλά σαν χείμαρρος.

Χείμαρρος σαν τις κινήσεις του φλαμένκο.

Άλλοτε σπασμωδικές, άλλοτε σαν χάδια.

Αγγιζε με, μη μου μιλάς.
Αγάπα με, μη με λυπάσαι.
Κοίτα εκεί που δείχνω, δείχνε να κοιτώ.
Χόρευε στην ανάσα μου να τρέχω στα βήματα σου.


Photobucket - Video and Image Hosting


I’m afraid of the moment of having to leave again...

--------------------oOo--------------------

13 Comments:

Blogger Λύσιππος said...

Fuego Flamengo!

Πέρνα κι από δω για ένα Ταγκό από το Buenos Aires.

Απριλίου 26, 2006 3:22 μ.μ.  
Blogger hopkins said...

Ομορφο ποστ...

Απριλίου 26, 2006 6:49 μ.μ.  
Blogger Mourning Blade said...

ομορφότατο θα έλεγα!!!! Και ψιτ κοπελιά, η σκηνή του τέλους κλείνει με εντυπωσιακή φιγούρα, ξέρεις αυτή που η ντάμα παραδομένη στον καβαλιέρο γέρνει προς τα πίσω και σκορπάει γοητεία! ;)

Απριλίου 27, 2006 6:40 π.μ.  
Blogger Gurgo said...

οραια ικονα! γιατι φοβασαι;

Απριλίου 27, 2006 2:00 μ.μ.  
Blogger Poetic Justice said...

I’m afraid of the moment of having to leave again...

Every time you leave
you die a little
the ironclad curtains of your soul
divide slowly
to unveil
the conflagration within...

Απριλίου 27, 2006 3:21 μ.μ.  
Blogger Darthiir the Abban said...

Ωραία πράματα...
Το ταγκό το έχω στα υπ' όψη...

(Αργεντίνικο...)

Απριλίου 27, 2006 3:35 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

@lysippos + darthiir:
Φλαμένκο ή τανγκο, και τα δυο σκορπάνε δύναμη. Στο πρώτο προσωπική, στο δεύτερο ενωμένη. Φωτιά (fuego) υπέροχη ανάβουν και τα δυο! (πάλι θα με πεις πυρομανή καμηλιέρη μου :Ρ)

@hopkins: Πάντα με το γλυκό λόγο στο στόμα! :)

@κλαψολεπιδα:
Την βλέπεις πώς έχει σηκώσει τα χέρια ψηλά για να αφήσει τα δικά του χέρια να την πιάσουν από τη μέση; ;)

@gurgo: Γιατί παραμονεύει η νοσταλγία...

@Poetic Justice:
Υπέροχο...
Καλώς όρισες!!!

Απριλίου 27, 2006 11:18 μ.μ.  
Blogger Gurgo said...

η νοσταλγια μας βοηθαει να ξαναγυρισαμε στα μεροι που αγαπαμε!
Ειναι αυτη η αισθηση που μας δοσει κουραγιο εαν δεν ειμαστε τοσο καλα!
Λιπον μην φοβασαι!

Απριλίου 30, 2006 5:05 π.μ.  
Blogger Despoina said...

Είναι που έχουμε και άνοιξη και όλα είναι ζουμερά και ερωτευμένα, μου βάζεις και τέτοιες εικόνες!
Πλάκα πλάκα, φλαμένκο και τάνγκο είναι προσωποποιημένο πάθος σε όλο του το μεγαλείο.
Α, και που'σαι; Κάθε φορά που φεύγεις, αρχίζεις κάτι καινούριο, και αυτό έχει πάντα περισσότερα να σου προσφέρει από τη νοσταλγία!
χχχ

Μαΐου 01, 2006 11:29 π.μ.  
Blogger alombar42 said...

Πηγασώ, αν ξεπεράστηκε ο σκόπελος, μήπως να έγραφες κάνα ποστάκι;

:)

Μαΐου 02, 2006 6:17 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

@gurgo:
Nai, ho nostalgia exei dyo opseis: h mia ponaei kai h allh fernei xamogelo sta xeilh. Sthn prwth periptwsh den exeis dextei ton xwrismo akomh apo osa agapas enw sth deuterh to pen8os sou exei hdh kanei ton kyklo tou.

@despoina:
Apo ton Augousto den 8a exw ka8olou ton xrono na koitw pisw, ontws! :P

@alombar: Ta blog einai kai morfwtika! :D Twra pou ema8a xarh se sena ena synwnymo ths lekshs "anapodia", me blepw etoimh na grapsw gia skopelous kai mh molis brw ligo xrono! :)

Μαΐου 03, 2006 4:03 μ.μ.  
Blogger Despoina said...

Γιατί;; Τι αλλάζει τον Αύγουστο; Και που θα πας καλή μου τον Ιούνη;; (Η περιέργεια θα με φάει εμένα :-Ρ)

Μαΐου 03, 2006 6:00 μ.μ.  
Blogger Pegasus said...

Αρχίζω το clerckship και μάλιστα με χειρουργική (μετά έχω γενική παθολογία και γυναικολογία-μαιευτική!!!)

Αρα θα φεύγω στις 6 από το σπίτι να είμαι 7 στο νοσοκομείο και 8α επιστρέφω 6-7 το βράδυ και μέσα σε όλα αυτα θα πρέπει να διαβάζω (το τελευταίο δεν ξέρω πώς θα το καταφέρω :Ρ)

Τον Ιούνη φεύγω Ελλάδα (οι τελευταίες τόσο μεγάλες διακοπές, 2 μήνες ολόκληροιιιι!!!) :)))) Αν και τον ένα μήνα θα κάνω έρευνα!

Όπως βλέπεις έπεσε δουλειά. Αλλά τι παραπονιέμαι, κι εσύ πρέπει να έχεις κάτι ωράρια ανελέητα!!!

Μαΐου 05, 2006 1:00 μ.μ.  

Δημοσίευση σχολίου

Links to this post:

Δημιουργία Συνδέσμου

<< Home